در حال خوندن کتاب «رویا و کابوس» از دکتر فرزاد بودم که مجموعه ای از شعر شعرای معاصر عرب را گردآوری کرده٬ به این شعر زیبای غاده السمان شاعر سوریه ای برخوردم که خیلی ازش لذت بردم.عیناْ آن را نقل می کنم:

در خانه زن شرقی/الفبا می میرد/در قربانگاه روزمرگی های حقیر.../آیا ظرف های نقره ای را برق انداخته ای/به جای حروف الفبا؟/آیا فرش ها و پشتی ها را/ گردگیری کرده ای؟/و گذاشته ای که مژگان سرمه کشیده ات را/غبارالود کنند؟/آیا سیب زمینی ها را سرخ کرده ای/روی اجاق/و حروفت را خرد کرده ای؟/آیا کفش های مهمانان را/ با مرکب قلمت/ رنگین خواهی کرد؟/وخون استعدادت را بیرون کشیده ای/در شبی که گربه را در حجله کشتند؟/آنجا مقبره ای است/ به نام روزمرگی/ که در آن حروف الفبای زن شرقی/دفن می شود/هر شب٬ قصه می گویم/برای پنجره ای در افق فلزی مقبره/آرام از آن بالا می روم/ و گریزان به جنگل می جهم/تا بال هایم را بگسترانم/پیش از آنکه زنگار و بید/ آنها را بخورند/و با جغد دهشت/ به سرزمین رازها پرواز کنم/بدور از مقبره های حروف/ در دهلیز های قربانگاه غم های شرقی/۲۲/۵/۱۹۹۲